Wiedźmo, gdyby to było takie proste, to byśmy wszystkie poziom prolaktyny badały i po sprawie.
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)
Ale ktoś tu już pisał o tym, że z tym poziomem prolaktyny to kwestia indywidualna każdej kobiety.
![Confused :?](./images/smilies/icon_confused.gif)
Jeśli się mylę to mnie poprawcie.
Sama główkuję, co by tu zrobić. U nas wczoraj minęło już 6 tyg. po porodzie. Mały ssie dobrze i często, choć czasem zdarzają mu się przerwy dłuższe niż 3 godz., zwłaszcza w nocy. Pod koniec ciąży byłam tak bojowo nastawiona, a teraz chyba znów czekają nas rozterki i długie wyczekiwanie, bo ja chyba jednak nie potrafię tak z premedytacją sięgnąć po prezerwatywy i odciąć sobie i mężowi drogę do sakramentów, a z drugiej strony boję się zaufać regułom poporodowym, tzn. boję się, że coś przeoczę, że popełnię błąd. Efekt tego wszystkiego był taki, że kilkakrotnie się poprzytulaliśmy, jak jeszcze trwał okres połogu (a ja szybko doszłam do siebie).
W każdym razie Wiedźmo, może ktoś tu nam coś ku pokrzepieniu dopisze.
![Smile :)](./images/smilies/icon_smile.gif)