Tomek napisał(a):Ty przez małżeństwo z 'niepraktykującym' raczej nie odejdziesz od wiary.
Czytanie wprzyszlosci, zwlaszcza ludzi, ktorych nie znamy... to lubie
To czy wytrwasz w wierze, jest wazne, ale tego nie przewidzi nikt, nawet ty sama. W czasie potrafi sie duzo zmienic i to nie tylko na plus.Moge podac przyklady malzentwa, gdzie wiara jednego z malzonkow promieniuje na drugiego i on tez zaczyna Boga odnajdywac, znam tez takich, gdzie wiara osoby mocno wierzacej po slubie stoponiowo ostygla.
To jest sprawa miedzy toba a Bogiem i wami narzeczonymi/malzonkami.
Jednak sprawy, ktore ty sama widzisz, jak wychowanie dzieci czy wczesniej samotne wyjscia do kosciola, pojawia sie. Slysze w rodzinie tego typu stwierdzenia: jak bede duzy to nie bede chodzil do kosciola jak tato, nikt mnie nie bedzie zmuszal. Do tego dochodzi czesto bezpodstawna krytyka kosciola, wyjazdy na weekend z pominieciem zaplanowania mozliwosci Mszy, fakt na poczatku bylo inaczej, a potem stopniowo...
Nie zawsze musi byc otwarcie negatywna postawa, ale sam rozdzwiek, gdy mama z dziecmi do kosciola, a w tym czasie tato w parku z psem. Moga dojsc tez inne kwestie posrednio zwiazane z wiara, swiatopoglad.
Takie malzenstwa moga byc szczesliwe, ale na pewno bedzie znacznie trudniej i ryzyko utraty swojej wiary wieksze.
Zycze ci dobrej omodlonej decyzji. I odwagi w jej realizacji, niezaleznie, co zdecydujecie.