Witam! Ja też mam dwójkę maluchów z różnicą 19 miesięcy i jestem z tego bardzo zadowolona. Na początku drugiej ciąży trochę panikowałam jak to będzie, ale teraz spokojnie sobie daję radę, mały ma już pół roku. ogólnie uważam, że najciężej było właśnie jak byłam w ciąży, bo się kiepsko czułam, najpierw nudności, potem brak sił, ale teraz po porodzie energia we mnie wstąpiła i mimo, że mam dwoje znajduję też trochę czasu na poczytanie książki itp. Także nie lękajcie się kobiety oczekujące kolejnego dziecka
![Laughing :lol:](./images/smilies/icon_lol.gif)
.Moje maluchy wprost szaleją za sobą, starsząmam dziewczynkę, nie wiem, może była jeszcze za mała, ale nie ma problemu z zazdrością. Uwielbia brata, jak tylko wstanie to leci do niego i woła, żeby go obudzić, muszę też uważać na jej wybuchy czułości, bo mogłaby go zadusić i zacałować oraz genialne pomysły np.ostatnio mały nauczył się stać na czworaka więc córcia od razu postanowiła pojeździć na koniku i chciała na nim usiąść. Oczywiście są sytuacje, że jak mu dam jakąś zabawkę to Julka od razu chce to mieć, ale nie nazywałabym tego zazdrością, po prostu taki etap, przecież gdy np. tata coś ma to dziecko też od razu musi a nikt nie mówi,że jest zazdrosne o tatę. Wydaje mi się, że ten problem jest trochę wyolbrzymiany.
Jeśli chodzi o spacery to próbowałam różnych patentów łącznie z ww przystawką do wózka, chustą i nosidełkiem. Teraz najlepiej mi tak: jako, że mieszkam na 3 piętrze wkładam małego w takie zwykłe nosidełko na brzuch (od 3 miesiąca) i schodzę z Julką za rękę, trochę to trwa. Potem kładę go do wózka razem z tym nosidełkiem. Julka generalnie lubi chodzić, ale jak czasem zacznie marudzić to wtedy biorę synka na ręce w nosidełku a ją na trochę sadzam ( mam teraz wózek Inglesina max to taka spacerówka, ale z możliwością rozłożenia do leżenia). Świetną metodą w przypadku dziewczynki jest wózek dla lalek, jak Julce go wezmę to wszędzie mi zajdzie i to idzie dumna i blada ze swoją lalą jak moja koleżanka.
Można wymyślać jakieś sposoby ułatwiające życie np. jeśli chodzi o jedzenie, mały od paru dni dostaje zupki, posadziłam ich koło siebie, powiedziałam Julce, żeby pokazała jak się je i teraz wszystko mi zjada cały czas powtarzając do brata "patrz".
Spanie praktykuję w oddzielnych pokojach, dopóki mały jest karmiony piersią, a poza tym Julka jest "za zwinna" bo potrafi nawet wejść do łóżeczka ze szczebelkami, więc bałabym się jeszcze ich samych zostawić, a też mi zasypia sama.
Pozdrawiam i życzę powodzenia